فاصله منبع دماوند تا کارخانه

سفره زیرزمینی آب معدنی طبیعی دماوندسلام بر دوستداران دماوند
در یادداشت قبلی موقعی که به گوگل ارث مراجعه نمودم متوجه شدم فاصله منبع آب طبیعی معدنی دماوند تا چشمه اعلاء دماوند ۵۶۱ منر می‌باشد که بدینوسیله تصحیح می‌نماید. اگر فاصله منبع دماوند تا کارخانه را خواسته باشید باید بگویم که این فاصله بر وفق گوگل ارث ۲٫۸۵ کیلومتر است و اگر فاصله بام ایران -قله اسطوره‌ای دماوند- را تا منبع آب طبیعی دماوند خواسته باشید ۲۲٫۶۰ کیلومتر است. ضمنا تصاویر آن را هم برایتان ارسال می‌کنم.بام ایران، چشمه، منبع، کارخانه بهترین آرزوها برای همه


نمای بزرگتر این نقشه: سه مکان چشمه و منبع و کارخانه آب معدنی دماوند

ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺑﺎ ﺁﻗﺎی «ﻭﻧﺴﺎﻥ ﻻﺭﻧﻮ» ﻣﺪﻳﺮ ﻋﺎﻣﻞ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮی ﺷﺮﻛﺖ ﺁﺏ معدنی دماوند

آب معدنی دماوند شفاف خواهد شداز روزنامه آسیا شنبه ۱۴ شهریور ۱۳۹۰

ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺻﻨﺎﻳﻌﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺟﺪﻱ ﻭ ﺷﺒﻬﺎﺕ ﺑﺰﺭﮔﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺻﻨﻌﺖ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﺎﻫﺪ ﺭﺷﺪ ﻗﺎﺭﭼﻲ ﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﺮﻧﺪ ﺭﻳﺰ ﻭ ﺩﺭﺷﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ. ﺳﻮﺍﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻄﺮﻱ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻛﺠﺎ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻭ ﺗﺤﺖ ﭼﻪ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻫﺎﻳﻲ ﭘﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﭼﻪ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺣﺎﻛﻢ ﺍﺳﺖ؟ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻣﻨﻔﻲ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ، ﺍﺯ ﭘﺮ ﺷﺪﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺁﺏ ﺷﻬﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻢ ﺧﺎﺭﺟﻲ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻛﻪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺿﻌﻒ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻳﺎ ﻧﺒﻮﺩ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻭ ﻣﺸﺘﺮﻱ ﻣﺪﺍﺭﻱ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺷﻔﺎﻓﻴﺖ، ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻲ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﻱ ﻫﺎ ﺩﺍﻣﻦ ﺯﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺮﺍﻍ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺭﻓﺘﻴﻢ ﻭ ﺑﺮﺧﻼﻑ ﺑﺮﺧﻲ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺟﻮﺍﺑﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺩﺭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﻱ ﻣﺎ ﮔﺸﻮﺩ:

ﺁﻗﺎﻱ ﻻﺭﻧﻮ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﺮﻭﻉ ﻟﻄﻔﺎ ﻛﻤﻲ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺎ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ.
ﻣﻦ «ﻭﻧﺴﻦ ﻻﺭﻧﻮ»، ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻭ ۴۶ ﺳﺎﻟﻪ ﻫﺴﺘﻢ. ﻣﺘﺎﻫﻠﻢ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻱ ۳ ﻓﺮﺯﻧﺪ. ده ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺁﺏ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺑﺎ ﺷﺮﻛﺖ «ﺩﻧﻮﻥ» (Danone) ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺻﺎﺩﺭﺍﺕ ﺁﺏ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺗﻮﻟﻴﺪﻱ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ «ﺍﻭﻳﺎﻥ» (Evian) ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﻛﺸﻮﺭﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻡ ﻭ ﺍﺯ ژﺍﻧﻮﻳﻪ ۲۰۱۰ (ﺩﻱ ۸۸) ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺪﻳﺮ ﻋﺎﻣﻞ ﺷﺮﻛﺖ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ.

ﺁﻳﺎ ﺍﻻﻥ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﻧﻮﻥ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﺩﺍﺭﻳﺪ؟ ﭼﻄﻮﺭ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺁﻣﺪﻳﺪ؟
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۲۰۱۰ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﻧﻮﻥ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻛﺮﺩ. ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ۷۹ ﺩﺭﺻﺪ ﺳﻬﺎﻡ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﻧﻮﻥ ﻭ ۳۰ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺳﻪ ﻧﺴﻞ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺻﻨﻌﺖ ﻓﻌﺎﻟﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺻﻨﻌﺘﻜﺎﺭﺍﻥ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻭ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺍﻳﺮﺍﻧﻨﺪ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﮔﺬﺍﺭﻱ، ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺪﻳﺮﻋﺎﻣﻞ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻧﻮﻥ ﻣﻨﺼﻮﺏ ﺷﺪﻡ.

ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﻧﻮﻥ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻭ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺍﻭﻳﺎﻥ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ، ﺍﻣﺎ ﺩﻧﻮﻥ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﺳﻴﺎﺳﺘﺶ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻩ ﻫﺎ ﺑﺮﻧﺪ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺩﻳﮕﺮ ﺯﻳﺮﻣﺠﻤﻮﻋﻪ‌ﺍﺵ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻧﻴﺎ، ﻫﻴﭻ ﺟﺎ ﺍﻳﻦﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﺍ ﻋﻠﻨﻲ ﻧﻜﺮﺩﻩ، ﭼﺮﺍ؟ ﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﻭﺏ ﺳﺎﻳﺖ ﺩﻧﻮﻥ، ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ ﺑﺮﻧﺪﻫﺎﻱ ﺭﺳﻤﻲ ﺩﻧﻮﻥ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ؟
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﭘﺪﻳﺖ ﻧﺸﺪﻥ ﻭﺏ ﺳﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﻧﻘﻞ ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺳﻬﺎﻡ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺭﺳﻤﻲ ﻛﺸﻮﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ.

ﺩﺭ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﺪﺍﺭﻙ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ، ﺍﺯ ﺷﺮﻛﺖ «ﻛﺴﺘﻞ» (Castel) ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﺮﻳﻚ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺁﺏﻫﺎﻱ ﮔﺎﺯﺩﺍﺭ ﺍﺳﻢ ﺑﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺩﻋﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺧﺮﻳﺪ ﺳﻬﺎﻡ ﻛﺴﺘﻞ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﻧﻮﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۲۰۰۶، ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﺩﻧﻮﻥ ﻭ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺧﻴﺮ، ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﻳﻦ ﻃﻮﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ. ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﮔﺮﻭﻩ ﻛﺴﺘﻞ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻭ ﺳﻮﺩﺍﺳﺖ، ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﺩﻧﻮﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﻗﻄﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﺩﻧﻮﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻫﻤﻜﺎﺭ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ.

ﭘﺲ ﺍﮔﺮ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ۲۰۱۰ ﺍﺩﻋﺎﻳﻲ ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﻭ ﺩﻧﻮﻥ ﻭ ﺍﻭﻳﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ، ﺍﺩﻋﺎﻱ ﺩﺭﺳﺘﻲ ﻧﺒﻮﺩﻩ؟
ﻣﻦ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﻢ ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻫﻢ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺩﻧﻮﻥ ﻭ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﻧﻮﻥ ﺳﻬﺎﻡ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﮔﺮﻓﺖ، ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ.

ﺁﻗﺎﻱ ﻻﺭﻧﻮ، ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﺘﺨﺼﺺ، ﻧﻪ ﻣﺪﻳﺮ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ، ﻳﻚ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺧﻮبﻭ ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﭼﻪ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺗﻲ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻴﺪ؟
ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻣﻼﺡ ﺩﺍﺧﻞ ﺁﺏ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺭﻧﺞ ﺧﺎﺻﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ. ﺁﺏ ﻣﺎﺩﻩ ﺍﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺣﺴﺎﺱ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻭﺩ ﺍﺯ ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﺛﺮ ﻣﻲﭘﺬﻳﺮﺩ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻭ ﻧﻮﻉ ﺑﻄﺮﻱ Pet ﻭ ﻣﻮﺍﺩ ﺁﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﺪ ﻭ ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻱ ﻛﻨﺪ. ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺁﻻﺕ ﻭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻫﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻣﺎ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺁﻻﺕ ﺁﻟﻤﺎﻧﻲ ﻭ ﭘﺮ ﺷﺪﻥ ﺑﻄﺮﻱﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ، ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻳﻢ.

ﭼﻪ ﻃﺒﻘﺎﺗﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺏ ﺑﻄﺮﻱ ﺷﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻛﺪﺍﻡ ﺩﺳﺘﻪ ﻣﻲ ﮔﻨﺠﺪ؟
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﺁﺏ ﻫﺎﻱ ﺑﻄﺮﻱ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺩﺳﺘﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ: ﺁﺏ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻛﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻴﭻ ﻓﺮﺁﻳﻨﺪﻱ، ﺍﺯ ﻣﻨﺸﺎ ﻳﺎ ﺳﻮﺭﺱ (Source) ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺩﺭ ﺑﻄﺮﻱ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺁﺏ ﻫﺎﻱ ﺁﺷﺎﻣﻴﺪﻧﻲ ﻛﻪ ﻓﺮﺁﻳﻨﺪﻫﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺭﻭﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ؛ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻴﻠﺘﺮﺍﺳﻴﻮﻥ ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ ﻳﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﻣﻼﺡ. ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺯ ﻣﻨﺸﺎء ﭘﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ ﺍﻭﻝ ﺟﺎﻱ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ.

ﺳﻮﺍﻝ ﻣﻬﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎﻱ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻛﺎﻓﻲ ﺍﺳﺖ؟ ﻃﺒﻖ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕﻣﻦ ﻣﺜﻼ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﻳﻜﺎ ۶ ﺭﺳﺘﻪ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ ﺁﺏ‌ﻫﺎﻱ ﺑﻄﺮﻱ ﺷﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺁﺏ‌ﻫﺎﻱ ﺁﺷﺎﻣﻴﺪﻧﻲ (Drinking Water)، ﺁﺏ‌ﻫﺎﻱ ﻃﺒﻴﻌﻲ (Natural Water)، آب چشمه (Spring Water)، آب معدنی(Mineral Water)، ﺁﺏ ﺯﻳﺮﺯﻣﻴﻨﻲ (Well water) ﻭ ﺁﺏ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺷﺪﻩ (Purified Water) ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎﻱ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺷﺮﻛﺖ‌ﻫﺎ ﻣﻮﻇﻔﻨﺪ ﺭﻭﻱ ﺑﻄﺮﻱ ﻭ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﺸﺎﻥ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭﺝ ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻫﺮ ﺷﺮﻛﺘﻲ ﺑﻪ ﺭﺍﺣﺘﻲ ﻋﻨﻮﺍﻥ «ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ» ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ، ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺑﻴﻦ‌ﺍﻟﻤﻠﻠﻲ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎﻱ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﺷﺪﻩ ﻛﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻋﻀﻮ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ؛ ﻣﺜﻼ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎﻱ ﻣﻮﺍﺩ ﻏﺬﺍﻳﻲ ﻭ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ Codex. ﭼﻴﺰﻱ ﻛﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ، ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﻭ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺑﺮ ﺍﺟﺮﺍﻱ ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ. ﻣﺎ ﺩﺭ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎ ﻭ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻫﺎ ﺍﻛﺘﻔﺎ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﻢ، ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺯ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﻧﻮﻥ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ، ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻫﺎ ﻭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﻣﻠﻲ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﻛﻞ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺍﺯ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻣﺎ ﺳﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺁﺏ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ؛ ﻳﻜﻲ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ، ﻳﻜﻲ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺍﻭﻳﺎﻥ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺩﺭ ﺳﻮﻳﻴﺲ.

ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎ ﺑﻪ ﻛﻨﺎﺭ، ﺁﻳﺎ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺍﺻلا آن ﻛﻴﻔﻴﺘﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺍﺩﻋﺎ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﻧﺎﻣﺶ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ «ﺍﻭﻳﺎﻥ»، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ ﻟﻮﻛﺲ ﺗﺮﻳﻦ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﻗﺮﺍﺭﮔﻴﺮﺩ؟ ﻣﻦ ﺁﻣﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺩﺭ ﺳﻮﻳﻴﺲ ﺩﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻭﻳﺎﻥ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﻓﺎﺣﺸﻲ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮﺍﺩ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﺟﺎﻣﺪ ﻣﺤﻠﻮﻝ، ﺑﻲﻛﺮﺑﻨﺎﺕ، ﭘﺘﺎﺳﻴﻢ ﻭ ﺑﻪ ﻭﻳﮋﻩ ﻧﻴﺘﺮﺍﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺜﻼ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻧﻴﺘﺮﺍﺕ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺑﺎ ۸ ﻣﻴﻠﻲ ﮔﺮﻡ ﺑﺮ ﻟﻴﺘﺮ ﺩﻭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﺏ ﺍﻭﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﮔﻔﺘﻦ ﺩﺍﺭﻳﺪ؟
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻴﻢ ﺁﺏ ﻣﺎ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺍﺳﺖ. ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻣﻲﮔﻮﻳﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﺜﻼ ﻛﻠﺴﻴﻢ ﻳﺎ ﭘﺘﺎﺳﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻧﺞ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻧﻴﺘﺮﺍﺕ ﺯﻳﺮ ۵۰ ﻣﻴﻠﻲ ﮔﺮﻡ ﺑﺮ ﻟﻴﺘﺮ، ﺁﺏ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻲ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺑﺤﺚ ﻧﻴﺘﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ ﺣﺴﺎﺱ ﺷﺪﻩ، ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺏ ﻟﻮﻟﻪ ﻛﺸﻲ ﺑﺨﺶ ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻣﻄﺮﺡ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻮﻳﻢ ﻛﻪ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺭﺍ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﻧﮕﺎﺭ ﻳﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺁﺏ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺧﺮﻡ ﻳﺎ ﻧﻪ.
ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﻣﻮﺷﻜﺎﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﻌﺪﻭﺩ ﻛﺸﻮﺭﻫﺎﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺑﻪ ﻟﻴﺒﻞ ﺭﻭﻱ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻣﺎ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﻭ ﺭﺍ ﮔﻮﻝ ﺑﺰﻧﻴﻢ.

ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺳﻬﻢ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺷﻤﺎ ﺗﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺪ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﺩﺭ ﻗﻴﺎﺱ ﺑﺎ ۴ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺁﻳﺎ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺳﻮﺩ ﻭ ﻓﺮﻭﺵ ﺷﻤﺎ ﻛﺎﻫﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
چهار ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﺎﻝ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻫﻢ ﻛﻞ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺭﺷﺪ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻫﺎﻱ ﺑﺰﺭگ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻣﺜﻞ «ﻧﻴﻠﺴﻦ» (Nilsen) ﻭ Merb ﻛﻪ ﻛﺎﺭ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ، ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﺸﺎﻥ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﻲ ﻓﺮﻭﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﻗﻴﻖ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﺮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ۲۵ ﺩﺭﺻﺪ ﺳﻬﻢ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭﺷﻤﺎﻝ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﺘﻤﺮﻛﺰﻳﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻲ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺰﺭگ ﺗﺮﻳﻦ ﺑﺮﻧﺪ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ.

ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﺷﻤﺎ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ ﺻﻨﻌﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺁﻳﺎ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟
ﻣﺎ ﺍﻣﺴﺎﻝ ۳۵ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ. ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺟﻤﻌﻴﺖ ۷۵ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﻧﻔﺮﻱ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ۱ ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﻟﻴﺘﺮ ﺁﺏ ﺑﻄﺮﻱ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻣﺼﺮﻑ ﺣﺪﻭﺩ ۱۳ ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﻧﻔﺮ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺗﺮﻛﻴﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﺳﺮﺍﻧﻪ ﻣﺼﺮﻑ ﺁﻥ ۷۰ ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﻧﻔﺮ ﻳﻌﻨﻲ ۵ ﺗﺎ ۶ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﺷﺪ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺫﻫﻨﻴﺖ ﻣﻨﻔﻲ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺁﺏ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﻭ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺁﺏ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ، ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺑﺮﻧﺪ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟
ﻳﻚ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻗﻮﻱ؛ ﭼﻮﻥ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ، ﻳﻚ ﻣﺎﺭﻙ ﺍﻭﺭﺟﻴﻨﺎﻝ ﺍﺳﺖ، ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺋﻤﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺫﻫﻨﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺑﻴﺎﻥ ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺫﻫﻨﻴﺖ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻛﻮﻩ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ، ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺷﺎﺩﻱ، ﺳﺒﺰﻱ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﻗﺎﺑﺖ ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺎ ﻣﺎ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻣﺎ ﺁﺏ ﺑﻪ ﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﺻﺎﺩﺭ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﺁﺏ ﺭﺍ ﻣﺮﺟﻮﻉ ﻛﺮﺩﻧﺪ. ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺁﺏ ﺑﻪ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻳﻢ، ﭼﻮﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺟﻮﺍﺑﮕﻮﻱ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﺑﺎﺷﻴﻢ. ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻟﻴﺪﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺿﻌﻴﻔﺶ ﻛﻨﻨﺪ.

ﻓﻜﺮ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﻳﻚ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻳﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻗﻮﻱ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻳﺪ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻳﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﺴﺘﻤﺮ ﻭ ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺎﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻛﻨﻴﺪ؟ ﺁﻳﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻊ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﻲ ﻛﺮﺩﻳﺪ؛ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻨﻴﺪ ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻲ ﺧﺮﻧﺪ؟ ﭘﺲ ﭼﻪ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻭ ﺷﻔﺎﻓﻴﺖ ﺍﺳﺖ؟
ﻣﺎ ﻗﺼﺪ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻛﺎﺭﻫﺎﻳﻤﺎﻥ ﺷﻔﺎﻓﻴﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ؛ ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﺯﻳﺮ:
ﻣﺎ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻛﺮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﺍﻥ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻛﻞ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﺯﺩﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪ. ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻧﺪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﻴﺎﻳﺪ. ﺣﺘﻲ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﻳﻮﺭ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻲﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ. ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻛﺸﻮﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻗﻮﻱ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻴﻠﻲ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ ﻣﻲ ﺯﻧﻨﺪ ﻭ ﺣﺮﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺍﺳﺖ
ﻣﺎ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﻱ ﺍﻃﻼﻉ ﺭﺳﺎﻧﻲ ﺍﺯ ﻛﻴﻔﻴﺘﻤﺎﻥ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﻴﻢ. ﻣﺎ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺗﻨﺪﻳﺲ ﻃﻼﻳﻲ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺍﺯ ﻣﻮﺳﺴﻪ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻭ ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎﻱ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﻭ Iso ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ.

ﺍﻳﻦ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻫﺎﻱ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺭﻗﺒﺎ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻄﺮ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﻤﺎﺳﺖ؟ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻫﺎ ﻃﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.
ﻣﻦ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﻡ. ﺑﻠﻪ، ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺗﻲ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻛﻪ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺷﺎﻳﻌﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭگ ﺷﺪﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ. ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ، ﺩﺍﺋﻤﺎ ﺭﻭﻱ ﻣﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺫﻫﻨﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﻭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ.
ﭘﺲ ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺷﺎﻳﻌﺎﺕ ﻭ ﺭﻗﺒﺎ ﺿﺮﺑﻪ ﭘﺬﻳﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟
ﺑﺰﺭگ ﺗﺮﻳﻦ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻳﻚ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻛﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭﻱ ﺗﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﺪ ﺣﺴﺎﺱ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻳﻚ ﺷﺎﻳﻌﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻛﻨﻴﻢ. ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ
ﺑﻮﺩ، ﺁﻥ ﻫﻢ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺗﻼﻑ ﻭﻗﺖ.

ﭼﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﺭﺗﻘﺎﻱ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺑﺮﻧﺪ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻳﺪ؟

«ﺍﻭﻳﺎﻥ» ۴۰ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﺭﻛﺘﻴﻨﮓ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺎ «ﺩﻧﻮﻥ» ﻓﻘﻂ یکﺳﺎﻝ و نیم ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺎﻟﻚ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺎ ﻛﻤﭙﻴﻦ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ، ﺑﻴﻠﺒﻮﺭﺩ، ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﻲ ﻭ ﻛﻤﭙﻴﻦ ﺟﺪﻳﺪﻱ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ « ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﺷﻮﻳﻢ». ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﺎﻟﻲ ﺩﺍﺭﻳﻢ.ﺑﻄﺮﻱ ﻛﻮﭼﻚ ﺁﺏ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۸۷ و ۸۸ و ﺗﺎ ﺁﺑﺎﻥ ۸۹ دویست و پنجاه ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻗﻴﻤﺖ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﻣﺼﻮﺏ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﻗﻴﻤﺖ ﺗﺎ ۲۰۰ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺷﺪﻳﻢ. ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻗﻴﻤﺘﺶ ﺑﺎﻻ ﻧﻤﻲ ﺭﻭﺩ. ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻫﺎﻳﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﺎﺭﺳﺎﻝ ﺗﺎ ﺍﻻﻥ ﺩﻭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺷﺪﻩ؛ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﻣﻮﺍﺩ ﺑﻄﺮﻱ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﺭﭘﻮﺵ ﻛﻮﭼﻚ، ﺍﻣﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻗﻴﻤﺖ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﺑﺒﺮﻳﻢ ﻭ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺳﻮﺩ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ. ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﻫﺎ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺑﻲ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ؛ ﻣﺜﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﻟﻮﮔﻮ ﻛﻪ ﺭﻧﮓ ﺳﺒﺰ، ﻧﻤﺎﺩ ﻃﺮﺍﻭﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺍﻓﺰﻭﺩﻳﻢ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﺧﻮﺑﻲ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ. ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﺷﺮﻳﻨﻚ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﻛﺮﺩﻳﻢ.

ﭼﺮﺍ ﺷﻌﺎﺭ ﭼﺸﻤﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﻱ ﺑﻄﺮﻱ ﻫﺎ ﺣﺬﻑ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ؟ ﺷﺎﻳﻊ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺁﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﺪ.
ﻣﺎ ﻗﺒﻼ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺏ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﺏ ﭼﺸﻤﻪ ﺍﻋﻼ ﺑﺮ ﻣﻲﺩﺍﺷﺘﻴﻢ، ﺍﻣﺎ ﭼﺸﻤﻪ ﺍﻋﻼ ﺩﺑﻲ (ﺁﺏ ﺩﻫﻲ) ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ ﺍﻳﻦ ﭼﺸﻤﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻛﺸﺎﻭﺭﺯﺍﻥ ﻣﺤﻠﻲ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ. ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎ ﺷﻬﺮﺩﺍﺭﻱ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ، ﺣﺪﻭﺩ ۱ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ ﺁﺏ ﺍﺣﻤﺪﺁﺑﺎﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ. ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺍﺧﻞ ﻟﻴﺒﻞ ﻫﻢ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ سه ﭼﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ:
ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺑﺎﻻﻱ ﺁﺏ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ؛
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻭﺯﺍﺭﺕ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺁﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺍﺻﻴﻞ ﺗﺎﺋﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ
ﻣﻨﺒﻊ ﻭ ﻣﻨﺸﺎ ﺁﺏ.

ﻣﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ «ﺁﺳﻴﺎ» ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺩﺭ ﺻﻨﺎﻳﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ «ﻛﺎﺭﺁﮔﺎﻩ ﺑﺮﻧﺪ» ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ ﺧﻮﺏ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺭﻭﺑﻪ ﺭﻭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﻤﺎ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﺁﺏ ﻣﻌﺪﻧﻲ ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﺭﺗﺒﻪ ﭼﻨﺪﻡ ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻭﺭﺩ؟
ﺍﻭﻝ! ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻢ. ﻣﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺗﺴﺖ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺮﺩﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻳﻢ. ﻣﺎ ﺩﺭ ۸ ﮔﺮﻭﻩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺭﺍ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﻭ ﺭﺗﺒﻪ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻳﻢ. ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ، ﺩﺭ ﺩﻧﻮﻥ، ﺗﺴﺘﺮﻫﺎﻱ ﺣﺮﻓﻪ ﺍﻱ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺗﺴﺖ ﻣﺰﻩ ﺁﺏ ﻫﺴﺖ، ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﭼﺎﻱ ﻭ ﻳﺎ ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﻳﻢ. ﻛﺎﺭ ﺗﺴﺘﺮﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺁﺏ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﺴﺖ ﻫﺎ، ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ﻧﻤﺮﻩ ﺑﺎﻻﻳﻲ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﻣﻨﺸﺎء ﻣﺎ ﺍﺯ ﻛﻮﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﺏ ده ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ ﻣﻲ ﻛﺸﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻻﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺁﻥ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﻭ ﻓﻴﻠﺘﺮ ﺷﻮﺩ.

ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ‌ﻫﺎﻱ ﻗﻴﻤﺖ، ﺻﻨﻒ ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﻛﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻴﺪ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻱ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺑﻄﺮﻱ‌ﻫﺎﻱ ﺁﺏ ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺩﻻﺭﻱ ﻟﻮﻛﺲ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﻭﺵ ﻣﻲ‌ﺭﻭﺩ ﻭ ﻣﺜﻼ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻳﺎﻥ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﮔﺮﺍﻥ‌ﺗﺮﻳﻦ ﺁﺏ ﻫﺎﻱ ﺩﻧﻴﺎﺳﺖ؛ ﭘﺲ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺫﻫﻨﻴﺖ ﻫﺎ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﻧﺪﻫﺎ ﻗﻴﻤﺖ ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﺪ؟ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﻫﺎ، ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﺑﻴﻨﻴﺪ ؟
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺩﻣﺎﻭﻧﺪ ۳۵۰ ﻧﻔﺮ ﻛﺎﺭ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺭﺷﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﻣﻲ‌ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺭﺷﺪ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﺷﺘﻐﺎﻝ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻛﻨﻴﻢ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻧﻤﻲ ﺩﺍﻧﻴﻢ ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺩﻭﺍﻡ ﺑﻴﺎﻭﺭﻳﻢ. ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻫﺎﻱ ﺣﻤﻞ ﻭ ﻧﻘﻞ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻓﺎﻛﺘﻮﺭ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺎﺳﺖ، ﺍﺯ ﭘﺎﺭﺳﺎﻝ ۳۵ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻗﻴﻤﺖ PET (ﻣﺎﺩﻩ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﻄﺮﻱ) ۷۰ ﺩﺭﺻﺪ ﺭﺷﺪ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺣﻘﻮﻕ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﺪ. ﻻﺯﻡ ﻧﻴﺴﺖ ﺁﺩﻡ ﻧﺎﺑﻐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﺸﻜﻞ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻛﻨﺪ.

ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﻴﻤﺖ ﻫﺎ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﻮﺩ، ﻓﻜﺮﻣﻲ ﻛﻨﻴﺪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﭼﻪ ﻗﻴﻤﺘﻲ ﺭﻭﻱ ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺷﻤﺎﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﺩ؟
ﻣﺎ ﻧﻤﻲ‌ﮔﻮﻳﻴﻢ ﻗﻴﻤﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻛﺎﻣﻼ ﺁﺯﺍﺩ ﻛﻨﻴﺪ، ۱۵ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ ﻳﻚ ﺭﺷﺪ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﺷﺪ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺷﺪﻳﺪ ﻗﻴﻤﺖ ﻫﻢ ﺭﻳﺴﻚ
ﺑﺰﺭﮔﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺰﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﻗﻴﻤﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻄﺮﻱ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﺳﻮﺩ ﻛﺎﻓﻲ ۳۰۰ تا ۳۵۰ توﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ.

ﺁﻗﺎﻱ ﻻﺭﻧﻮ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩﻳﺪ.
ﻣﻦ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺩﺍﺷﺘﻴﺪ ﮔﺰﺍﺭﺷﻲ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﻛﻨﻴﺪ.