آب معدنی از دل کوه یا از ته چاه؟

کتاب‌های دوره ابتدائی را خیلی‌ها بیاد دارند و بعضی به فراموشی سپردند. در مبحث جغرافیا آموختیم که بخشی از  آب بارانی که بر سطح زمین می‌ریزد به داخل زمین فرو می‌رود. قسمتی از این آب‌ها ذخیره شده بر روی دامنه‌ها یا قسمت پائین کوه دوباره به سطح زمین باز می‌گردد. محل خروج  این آب‌های زیر زمین را چشمه می‌گویند.
انسان حفره‌هائی را بر سطح زمین می‌کند و آب‌های ذخیره شده در زیر زمین را با وسائل محتلف بیرون می‌آورد. به این حفره‌ها سفره زیر زمین آب یا چاه می‌گویند. بنابراین تفاوت سفره (چاه) با چشمه در طبیعت: سفره (چاه) نتیجه کار انسان و چشمه حاصل کار طبیعت است.
و باز خواندیم …آب مایه زندگی است و برای انسان خیلی اهمیت دارد. بی توجهی انسان  آب را آلوده می‌کند. برای جلوگیری از آلودگی آب‌ها نبایستی در کنار چشمه، خانه ساخته شود، کارخانه تاسیس شود، ماشین عبور کند، احشام بگذرند. مردم و مصرف کنندگان آب باید به منابع طبیعی و خدادادی خود احترام بگذارند و آن را مقدس بشمارند.
کارخانه آب‌های معدنی دماوند سال ۱۳۵۲ یعنی ۳۸ سال پیش ساخته شد. این کارخانه از آب چشمه  اعلاء شهر دماوند در فاصله حدود ۷۰ کیلومتری تهران استفاده می‌کرد. آب بسیار خوب و بی‌همتا که نظیری برای آن نمی‌توان در هیچ زمان و تاریخ پیدا کرد. البته این دلایل بسیار دارد که بعدا عرض خواهد شد.
این کارخانه ۳۸ سال پیش ساخته شد و می‌توانست کنار چشمه بنای خود را ایجاد کند ولی این کار را نکرد و رفت حدود ۶ کیلومتر آنطرف‌تر امکاتات خود را گستراند. برای لوله کشی از چشمه تا کارخانه آنهم با لوله‌هائی که آنزمان امکان ساخت آن در داخل کشور نبود و جنسشان از فولاد بود و درونشان سرامیک، از کشور فرانسه وارد و لوله گذاری نمود.
در خبر ۲۰:۳۰ روز دوشنبه صحبت از قطع این لوله قدیمی شده بود. بهر روی جمعیت افزایش پیدا کرد. ساخت و ساز‌ها در منطقه جشمه اعلاء رو به فزونی گذارد.  هر کس برای خود ماشینی خرید و کاری و بدنبال آن حرکتی.
متاسفانه به چیزی که توجه نمی‌شود -ان شاء اله در آینده قدر آنرا بدانیم- مقدس شمردن آب است، همانطور که در قرآن آموختیم: «من الما ء کل شی».
بایستی به آب توجه کرد و ضمن آنکه نگذاریم آب هدر برود از آن به هر قیمتی مواظبت کنیم. یکی از کارهای مهمی که شرکت‌های بسته بندی آب انجام می‌دهند و متولیان امور در رسانه‌ها بارها و بارها به آن اشاره کردند این است که این شرکت‌ها از آب به درستی استفاده می‌کنند و کمترین پرت را دارند. البته نبایستی فراموش کرد این شرکت‌ها وظیفه دیگری هم دارند و آن حفظ کیفیت آب و جلوگیری از آلودگی آن.
دماوند از اینکه می‌دید این آب در خطر آلودگی  است، از یک طرف احساس نگرانی کرد، و از طرف دیگر می‌دید خیلی از مصرف کنندگان در نقاط مختلف کشور به  این آب عادت کردند و درخواست همیشه داشتن این آب را می‌کنند. بنابراین شروع کرد به مطالعه و آوردن کارشناس، مشاوره  از اساتید دانشگاه…سفره زیر زمین آب معدنی طبیعی دماوندو بالاخره شد آنجه که می‌بایست بشود، متخصصین زمین شناس و کمک فنی و علمی آب شناس‌های فرانسوی شرکت اویان منیع آب دماوند، هدیه خدواندی، را از اعماق زمین شناسائی کردند و شرکت دماوند سفره آب معدنی طبیعی دماوند را از همانجا برداشت کرد و به کارخانه فرستاد و در آنجا هم بسته بندی شد و به اقصی نقاط رفت و رفت که می‌رود. فاصله این سفره زیر زمینی حدود ۶۰۰ متر در سطح با چشمه اعلا ء دماوند است.
هر کس در  میهن اسلامی ما کار می‌کند و به حرفه و فنی اشتغال دارد باید حق حقوق قانونی خود را بپردازد، این  را مالیات می‌گویند، عوارض می‌گویند، ارزش افزوده می‌گویند و…  دماوند هم تاقته جدا بافته نیست، باید برابر قانون عمل کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا جواب معادله را با اعداد انگلیسی وارد نمایید: *

:wink: :-| :-x :twisted: :) 8-O :( :roll: :-P :oops: :-o :mrgreen: :lol: :idea: :-D :evil: :cry: 8) :arrow: :-? :?: :!: